۱۰.۷.۹۹

پوست انداختن کارلوس فوئنتس

 هیچ چیز آنقدر جالب نیست که بالاخره ملال آور نشود. 

***

به ان کس که تو را به بد گمانی می خواند بد گمان باش!

***

نادانی هیچوقت با عدالت همراه نیست

***

همیشه به انقلاب ها خیانت می شود هیچ چاره ای هم ندارد. 

***

تنها جنون می تواند چیزی را ببیند که ابلهان عاقل نمی توانند

***

کار قهرمانی تر این است که بنویسم بنویسم، اما هیچوقت چاپش نکنیم، نگاهش داریم برای دورانی بهتر. 

***

اول رنج بکش بعد حق داری از رنج کشیدن حرف بزنی. اما رنح خواه به کوچکی جنازه ای تصادفی در جلو خانه ات باشد، یا به بزرگی سرطانی توی دل و روده ات تا نشناختیش ازش حرف نزن. 

***

اشک های ما از دل های یخ زده مان نیرو می گیرد. 

***

فایده ی از دست دادن بیگناهی این است که آدم تعصباتش را هم از دست می دهد

***

ما عشق می ورزیم و کلمات عاشقانه را می گوییم و می نویسیم فقط به این خاطر که غیر واقعی بودن دنیا را بیشتر کنیم. به این خاطر که زندگی را تبدیل به دروغ بهتری بکنیم. 

***

فضیلت بدون شاهد و رذیلت بدون شاهد اصلا به فکر هم نمی آید و وقتی که دیگر خدا ناظر ما نبود ناچار شدیم ناظر دیگری خلق کنیم. 

***

مشکل این است که ما نمی دانیم چطور سئوال ها را جواب بدهیم، کاری که بلدیم سئوال کردن است. 

***

به جای یک انقلاب باید دو انقلاب می شد. یکی توی دنیا یکی توی خود ما. 

***

دنیا انکارم کرد و نخواست که بهم توجه کند.

***

تاریخ هیچوقت فکر نمی کند تاریخ عمل می کند. 

***

چیزی که تهدیدمان می کند دروغ های مان نیست. چیزی که تهدیدمان می کند حقیقت است که سخت و صبور مثل الماس منتظر می ماند و ما را به چرت زدن می کشد، راضی می کند، ما را با رضایت خاطر فتح می کند و بر ما چیره می شود. 

***

آزادی من دقیقا انزوای من است و پیروزی ام این است که خودم را دور نگه دارم خودم را با هیچ کس و هیچ چیز یکی نکنم. 

**

با زندگی مان تاریخ را می سازیم تا او قادر نباشد تاریخ را با مرگ ما بسازد. 

هیچ نظری موجود نیست: