‏نمایش پست‌ها با برچسب اوریانافالاچی. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب اوریانافالاچی. نمایش همه پست‌ها

۳.۵.۹۶

یک مرد

آزادی قبل این که حق باشه وظیفه است.
*
هر کس تسلیم شده زندگی نمی کنه فقط نفس می کشه.
*
اعتقاد به انسان یعنی اعتقاد به آزادی انسان. آزادی تفکر، آزادی انتقاد، آزادی بیان، آزادی ِ مخالف.
*
اندازه ظلم هر حکومتی را باید با تعداد زندانی های سیاسیش اندازه گرفت.
*
می دونستی تو این لحظه چند هزارتا آدم تو کشورای شرق و غرب حبس سلول انفرادی اند، فقط واس دفاع از حیثیت آدمای دیگه و بدون اینکه توقع تشکر مجسمه داشته باشند! آدمایی که حتی اسمشونُ کسی نمی دونه و هیچ وقت هم به دنیا معرفی نمی شن.قهرمانای بی نام و نشونی که تشنه ی همون خورشیدُ همون آسمون ُ همون عشق و همون انسانیت ان.
*
هیچ آدمی نمی تونه وقتی زنده اس، وجدان آدما رو به خوبی بعد از مرگش بیدار کنه.
*
یه قهرمان تنهای ِ بدونِ مُرید! کسی که جماعتُ تو خیابونا نمی ریزه. اما با شعراش با رفتارش راه رو واسه قیام باز می کنه. اگه یه رهبر سیاسی بمیره می شه رهبر دیگه ایی جای اون گذاشت. می شه جای هر آدم سیاسی رو با یه آدم سیاسی دیگه پر کرد. اما با مردن یه شاعر، یه قهرمان جای خالی پر نشدنی درس می شه
*
خانواده بار سنگینیه!یه پناهگاههِ اما دردسر زیادی داره. یه جور بردگی که تو تموم زندگی همراه آدمه! از بچگی تا نوجونی، جوونی حتی پیری. یه جور دیکتاتوری که نمیشه باهاش بجنگی چون ته دلت دوسش داری.
*
نکنه می خوای تنهایی راه پیمایی کنی یا با من؟
نه تنهایی راه پیمایی می کنم نه فقط با تو! با کسایی راه می رم که مث من تنهان.
*
وقتی هدف باارزش ِ هیچ کاری زشت نیست.
*
دونستن اینکه دیگه آینده ای وجود نداره باعث می شه آدم مان حال رو هم ضایع کنه و فقط به گشته دل ببنده.

۲۶.۵.۹۵

پنه لوپه به جنگ می رود

زندگی از موقعیت های درست شده که ناراحت کننده ترین اتفاقات در نامناسب ترین زمان ها روی می دهد./
خانه تو آنجایی نیست که در آن متولد می شوی، خانه تو آن است که وقتی به عقل می رسی و می توانی تصمیم بگیری که چه چیز را دوست داری و چه چیز را دوست نداری، خودت برای بقیه ی سالهای عمرت انتخاب می کنی./
می خواهم به تنهایی مرتکب اشتباه بشوم./
در اینجا مردم مسائل را با خوردن حل و فصل می کنند./
انسان های خوب و یا بد وجود ندارند. فقط لحاظاتی وجود دارد که طی آن ما خوب هستیم یا بد./
موفقیت به هیچ وجه نمی تواند دلیل موجهی برای زنده ماندن باشد./
عشق یکطرفه کافی نیست. انسان نباید روح خود را دو دستی تقدیم کسی کند که قصد ندارد روحش را تقدیم کند. کسی که هدیه نمی دهد، قدر هدیه را نمی داند. عشق یک گفتار دو نفری است نه یک تک گفتار./
اگر شکمت یا پایت درد بگیرد همه سعی می کنند مهربان باشد و خدمتی انجام دهند. ولی اگر روحت لطمه ببیند هیچکس کمکت نمی کند. برعکس با نظر خاصی نگاهت می کنند: گویی که رنج روحی چیزی شنیع یا مبتذل است./
هر کس تراژدی مربوط به خود را درک می کند نه تراژدی دیگران را. این کاملا بی فایده اس که به کسی که یک دست خود را از دست داده بگوییم:فلانی هم دوتا دست ندارد. چرا که او چنین فکر خواهد کرد: من برای دستخودم رنج می کشم نه برای دست های دیگران./
هیچکس برای درست کردن و به دنیا اوردنت از تو اجازه ای نمی خواهد. فقط تو را به دنیا می اورند همین. انتظار دارند که به خاطر این کار ممنونشان باشی چرا که "زندگی عطیه خداوند است."/
مهم آن نیست که وجود داشته باشی مهم آن است که به دیگران ثابت کنی وجود داری.