چون طبل های گلو گرفته ای آهنگ های عزا را در راه گورستان می نوازند.
**
برای هر کس هر چقدر شوریده بخت باشد
برای هر کس هر چند درمانده باشد
دلی هست گرچه ناشناس
که به ندای دل او پاسخ گوید.
**
ماه از دروازه ی تیره ی ابری /پل شناوری از نور بر دریا می افکند.
**
برف، شعر هوایت
که به نرمی از کلمات خاموش ترکیب شده
برف راز ناامیدی ست
**
قرار بگیر ای دل، در خانه قرار بگیر بیاسای
دل های اواره نمی دانند به کجا می روند
***
همه جا زندگی در تکاپو است
مگر در درون سینه ی تنهای من
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر