هر چند من از یک آدم کمم اما خودم به تنهایی چندین آدمم
***
تو طالع نمی بینی، تو خود شاید طالع منی
***
چرا عقب دیو به کوه و جنگل می ری؟ اگر خواستی دیوی رو بکش که در خودته
****
هر تماشاگر خودش بازیگری است
***
شهری با دیوارهای بزرگ و قلبهای کوچک
در این صحرا گل سرخ و زرد فراوونه
اما گل نیلوفر کم.
من میرم تا گل نیلوفری پیدا کنم
***
از گل نیلوفری شنیدم: در زندگی آنچه زود از دست می ره، خود زندگیه
***
مردم همیشه از چیزای ندیدنی می ترسن مثل دیو
***
او از ترس من شجاعت آموخت
***
طول یک جنگ علت اون جنگ رو کوچک می کنه.
***
انچه اشک می طلبد مرگ ما نیست، زندگی ماست.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر