مثل رودخانه روان

آنچه ما علف هرز می نامیم تلاش یک گونه ی خاص برای بقاست.
هر عملی که در حالت خشم انجام شود عملی محکوم به شکست است.
ویلیام بلیک: سخنانی که به عمل تربیت نشوند آفت تربیت هستند.
بدتر ازگرسنگی یا تشنگی بدتر از بیکار شدن بدتر از بدبختی یا شکست در عشق و نومیدی به مراتب بدتر از هر یک از اینها یا تمام اینها، این احساس است که هیچ کس مطلقا هیچکس به ما اهمیتی نمی دهد.
کار وقتی رحمت است که به ما کمک می کند درباره انچه انجام می دهیم فکر کنیم. اما اگر تنها فایده اش این باشد که نگذارد درباره معنی زندگی مان فکر کنیم تبدیل به لعنت می شود.
برازندگی را معمولا با تظاهر ومد اشتباه می گیرند. این اشتباهی بزرگ است. انسان باید در حرکات و حالاتش برازندگی داشته باشد. زیرا این کلمه مترادف با خوش سلیقگی، ظرافت تعادل و هماهنگی است.
آنچه اغلب تجربه می نامیم فقط مجموعه ای شکست های ماست.به همین دلیل با ترس کسی که قبلا در زندگی یک عالمه اشتبا کرده به پیش رو نگاه می کنیم و شهامت این را نداریم که قدم بعدی را برداریم.