تو لب بگشای تا او لب بدین گفتار نگشاید
**
هر کجا می گذرد از قد سروی سخنی
جان ز بالای تو حرفی به میان می آرد
**
سرم را هست سودای خطت تا هست سر بر تن
**
خطی نیافتیم به مضمون خط یار
خواندیم از صحیفه ی دوران هزار خط
**
چنان در دوستی دلبسته ی آن قد دلجویم
که جز من هر که او را دوست دارد دشمن اویم
**
باشد که از کسی بتوان یافت چاره ای
به هر که هست درد تو اظهار می کنم
**
بر چشم ما مقام تو بسیار خوش نماست
سروی به از تو بر لب جویی ندیده ایم
**
از دوست غیر دوست تمنا نمی کنیم
دیوان فضولی
داریم در زمانه بد طالع زبون
طالع چنین زمانه چنان چون کنم چون
**
در دیده نور در تن جان عزیز مایی
اما چه سود خود را هرگز نمی نمایی
**
چو ماه نو اندر شفق غرق خونم
خمیده قد و ناتوان همچو نونم
**
زبسیاری درد دارم شکایت
مرا هست دردی برون از شکایت
**
تن سوخت دلم مایل یارست هنوز
بنیاد محبت استوار است هنوز
**
ای سر محبت تو در جان محفوظ
هم دل ز محبت تو هم جان محفوظ
**
در دل غم یاریست که من می دانم
اندوه نگاریست که من می دانم
دیوان فضولی
دیوان فضولی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر