***
سگا وقتی سردماغ باشن دمشونو تکون میدن. آدمیزاد زبونشو، که حکم دمشو داره. فقط دم سگا دنبال کونشونه زبون آدمیزاد دنبال حلقش.
***
آتش اندیشه هایش لای موهایش می سوخت.
**
سرمونم که می برن چاقوشونو با سنگ احساسات تیز می کنن.
میگل آنخل استوریاس
رمان چشمان بازمانده در گور
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر