شفیعی کدکنی درآمدی بر سبک شناسی نگاه عرفانی

زبان علم کهنه می شود و زبان هنر با همه ی گنگی جاودانه است.
***
هر کسی یا هر کسانی که کلمه ی عشق را جانشین ایمان و هدایت کرده اند بزرگترین ضربه ی تاریخی را به طرف مقابل وارد کرده اند.
***
عادت، حقیقت را از آنچه هست تهی می کند. این نمازهای بی حضور قلبی که ما می خوانیم عادت های تهی شده از حقیقت است.
***
کار شاعر و هنرمند این است که کاری کند که ما نسبت به کلمه دقت بیشتری از خود نشان دهیم. کلمات را به حالتی در آورد که ما تصور کنیم این کلمه کلمه ای است که تاکنون نشنیده ایم یا با انچه شنیده ایم تفاوت دارد. این است مرز هنر و غیر هنر مرز شعر و غیر شعر. راه های تشخص بخشیدن و از ابتذال خارج کردن یک کلمه بی نهایت است.
***
در شعر سنتی بسیاری از معاصران و متاخران وزن و قافیه نه تنها چیزی از ابتذال زبان نکاسته بلکه بر آن افزوده است