وابستگی شدید به مادر، ویرانگری مرده گرایانه و خودشیفتگی شدید، احساسات بدخیم و بدعاقبتی هستند، زیرا با بیماری های جدی ارتباط دارند و یا خود، آنها را به وجود می اورند.
***
انسان مدرن سازمانی واقعا چقدر بیمار است؟ منظورم از انسان سازمانی مدرن، انسان خودشیفته و فقط علاقمند به خرت و پرت کسی است که از داشتن یک اتومبیل مسابقه ، بیشتر از داشتن یک همسر لذت می برد. این افراد سلامتی یا بیماری روانی خود را با میزان موفقیتشان در تطابق با آن بیماری عمومی که من آن را بیماری " همرنگ جماعت شدن" می نامم، می سنجند.
***
اگر فرد خودش را از پدر مادرش جدا نکند و اگر به تدریج متوجه نشود که او حق دارد برای خودش تصمیم بگیرد و اگ نترسد که در صورت ضرورت، خلاف میل و خواسته های پدر و مادرش زندگی کند و یا از انها ببرد، هر قدر هم که تصور کند روی پای خودش ایستاده، راه استقلال همیشه به روی او بسته خواهد ماند.
***
امروزه اگر کسی یک احمق به تمام معنا باشد، یک احمق عاطفی باشد، یک احمق هنری باشد و هیچ چیزی سرش نشود و قادر به دیدن هیچ ارزشی نباشد و جز سکه های پول چیزی را نبیند، ما می گوییم که او یک انسان بسیار زیرک و باهوشی است و اینها ظاهرا موفق ترین افراد جامعه هستند چون مثل چارلی چاپلین نیستند که وقتی در فیلمش دختر بسیار زیبایی به طرفش می آیداو که دارد بالای سر ماشینی کار می کند حواسش به کلی پرت می شود و توی ماشین گیر می افتد.
***
شکست های معدودی هستند که انسان را می کشند، ولی در مجموع، موفقیت، خطرناک ترین چیزی است که انسان ها در آن شکست می خورند و همیشه به عنوان مقاومت بر سر راه پیشرفت، عمل می کند.
***
آموزش یک نهاد اجتماعی است و واقعا هدفش این نیست که به افراد کمک کند خود را آزاد کنند و مستقل شوند. آزادی انسان ها هدف هیچ نوع نهادی که توسط جامعه پشتیبانی می شود، نیست. به همین دلیل است که آموزش و تحصیلات در مجموع کمک چندانی به رشد و پیشرفت روانی فرد نمی کند.
اریک فروم
***
انسان مدرن سازمانی واقعا چقدر بیمار است؟ منظورم از انسان سازمانی مدرن، انسان خودشیفته و فقط علاقمند به خرت و پرت کسی است که از داشتن یک اتومبیل مسابقه ، بیشتر از داشتن یک همسر لذت می برد. این افراد سلامتی یا بیماری روانی خود را با میزان موفقیتشان در تطابق با آن بیماری عمومی که من آن را بیماری " همرنگ جماعت شدن" می نامم، می سنجند.
***
اگر فرد خودش را از پدر مادرش جدا نکند و اگر به تدریج متوجه نشود که او حق دارد برای خودش تصمیم بگیرد و اگ نترسد که در صورت ضرورت، خلاف میل و خواسته های پدر و مادرش زندگی کند و یا از انها ببرد، هر قدر هم که تصور کند روی پای خودش ایستاده، راه استقلال همیشه به روی او بسته خواهد ماند.
***
امروزه اگر کسی یک احمق به تمام معنا باشد، یک احمق عاطفی باشد، یک احمق هنری باشد و هیچ چیزی سرش نشود و قادر به دیدن هیچ ارزشی نباشد و جز سکه های پول چیزی را نبیند، ما می گوییم که او یک انسان بسیار زیرک و باهوشی است و اینها ظاهرا موفق ترین افراد جامعه هستند چون مثل چارلی چاپلین نیستند که وقتی در فیلمش دختر بسیار زیبایی به طرفش می آیداو که دارد بالای سر ماشینی کار می کند حواسش به کلی پرت می شود و توی ماشین گیر می افتد.
***
شکست های معدودی هستند که انسان را می کشند، ولی در مجموع، موفقیت، خطرناک ترین چیزی است که انسان ها در آن شکست می خورند و همیشه به عنوان مقاومت بر سر راه پیشرفت، عمل می کند.
***
آموزش یک نهاد اجتماعی است و واقعا هدفش این نیست که به افراد کمک کند خود را آزاد کنند و مستقل شوند. آزادی انسان ها هدف هیچ نوع نهادی که توسط جامعه پشتیبانی می شود، نیست. به همین دلیل است که آموزش و تحصیلات در مجموع کمک چندانی به رشد و پیشرفت روانی فرد نمی کند.
اریک فروم
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر