وقتی رشد و پرورش یک انسان بدون تحمیل و اعمال فشار بوده، در وی احساس احترام به خویشتن دچار زخم نشده و او گرایشی ندارد که انسان های دیگر را بدیده زخم بنگرد. اما وقتی انسانی به هر دلیل رشدی تحمیلی داشته و یا آنکه مجبور شده است در یک جهت غیر طبیعی و منحرف رشد گیرد غریزه وی محیط را دشمن می دارد و آکنده از تنفر و خشونت است. لذت زندگی در وجود او جایی ندارد و کین خواهی و دشمنی در جای دوستی و محبت نشسته است.
امروزه بیشتر حکومت ها اقدام به ضمیمه کردن خاک کشوری که مایل هستند بخشی از کشورشان را تشکیل دهد نمی کنند بلکه آنها را تحت الحمايه خود می سازند. بدین معنی که از نظر وظایف غیر نظامی به خود وابسته اند و از نظر نظامی متکی به کشور حامی.
برتراند راسل
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر