۲۳.۸.۰۵

https://t.me/nellynevesht9/6181
همه ی تلاش های من محکومیتی بوده است از جانب تقدیر
و دل من همچون جسدی مدفون در گور است.
به هر سو که نگاه می کنم
ویرانه های سیاه زندگیم را می بینم
**
داروهایت را بیاور ای هنر شاعری
آن داروها که دمی انسان را از یاد زخم رها می دارد.

***
شاید روشنایی هم ستمی دیگر باشد.
که می داند که چه تازه هایی را آشکار خواهد کرد؟

پ.ن: معنی این شعر رو افسرده ها می فهمن چون از نور اول صبح بدم میاد

 محمود کیانوش/ مترجم
▫️در انتظار بربرها
▫️کنستانتین کاوافی

هیچ نظری موجود نیست: